از کمبود خواب و خستگی صدام در نمی اومد. دراز کشیده بودم رو مبل ته سالن، چشمام ُ بسته بودم و پاهامو رو دسته مبل تکون میدادم تا حجم سر درد و چشم دردم کم شه. اومده بود برای شب یخ و به قول خودش لیوان شیک ببره. گفته بود تا دوش میگیرم پاشو یه حالی به صورت یخی ات بده باهم بریم بعد فردا صبح خودم میبرمت خونه. ابروهامو برده بودم بالا. کوسن دم دستش ُ پرت کرده بود سمتم و وسط خندیدن ُ سوژه کردنم یهو جدی گفته بود این زیادی ایده آل گراییت داره به سوختن میبرتت و توعم آگاهانه داری میپذیریش .... . خوب اونی ُ که دوسش داری، حس خوبی بش داری که هیچی. اونی هم که بدت میاد و متنفری بازم...
ادامه مطلبشبیه جمعه نبود. حتی شبیه روزای عادی هفته هم نبود. هفتشنبه بود، همونقدر خوشمزه که موقع برگشت از خونه اش دو تا ادم رهای خوشحال وسط اتوبان با موزیک نوستالژیکمون میخوندیم و لبخند بودیم. دقیقا همون نقطه بود که معنای دلتنگی روز جمعه رو از بین میبرد و میکردش هفتشنبه خوشمزه، حالا دیگه هو کرز اصن؟...
ادامه مطلب